27/1/20111
Προς 1. Υπουργό Προστασίας του Πολίτη
2 Υπουργό Οικονομικών
Κύριε Υπουργέ
Με ιδιαίτερη έκπληξη είδαμε τον πίνακα τη; Κατανομής των σχετικών πιστώσεων που έχουν προβλεφθεί για το Π.Σ. το 2011.
Πέρα από τις μειώσεις που έχουν προβλεφθεί για τις βασικές λειτουργικές ανάγκες του Π.Σ (προμήθειες καυσίμων, λιπαντικών, ειδών συντήρησης και επισκευής εγκαταστάσεων κ.λ.π.), αναγνώσαμε τεράστιες μειώσεις στα προβλεπόμενα ποσά των βασικών αποδοχών μας, σε σχέση με τα ποσά που υπολόγισε η Υπηρεσία μας.
Συγκεκριμένα
για το Βασικό Μισθό του προσωπικού του Π.Σ. προβλέφθηκε το ποσό των 99.446.316 ευρώ, ποσό δηλαδή 4.434.616 ευρώ λιγότερα από το σχετικό ποσό που υπολόγισε η Υπηρεσία μας βασιζόμενη στα πραγματικά στοιχεία.
για το Επίδομα Χρόνου 1.630.000 λιγότερα.
για το Επίδομα Εορτών 465.000 λιγότερα.
για την Οικογενειακή παροχή 200.000 λιγότερα.
για το Επίδομα Εξομάλυνσης 300.000 λιγότερα
για το επίδομα Ειδικής Απασχόλησης 300.000 λιγότερα
Το δε μεγαλύτερο «μαχαίρι» πέφτει στα έξοδα μετακίνησης στο εσωτερικό όπου υπάρχει μείωση 6.800.000 ευρώ και στα έξοδα μετάθεσης ή απόσπασης όπου υπάρχει μείωση 200.0000 ευρώ.
Κύριε Υπουργέ
Οι μεγάλες αυτές μειώσεις δείχνουν ξεκάθαρα δύο πράγματα ή ότι ο προϋπολογισμός είναι «μη εκτελέσιμος» ή ότι επέρχεται νέο «μαχαίρι» αυτή τη φορά στο βασικό μισθό μας.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γνωρίζουμε την πραγματικότητα.
Περιμένουμε την άμεση παρέμβαση σας.
Σ' ένα νησί του Αιγαίου, ένα παιδί εξαφανίζεται κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Ανάστατοι οι κάτοικοι το αναζητούν. Μάταια όμως. Μια οικογένεια από την Ελλάδα αποφασίζει να μεταναστεύσει στο Περθ της Αυστραλίας για μια καλύτερη ζωή. Μια νέα κοπέλα, η Μαρία, που προσπαθώντας να πραγματοποιήσει τα όνειρά της, εγκλωβίζεται σ' ένα μυστικό που για οποιαδήποτε άλλη γυναίκα αποτελεί το μεγαλύτερο αγαθό. Και κάπου εκεί ο Φράνσις κι ο Μιχάλης. Το κοινό σημείο και των τριών, η αγάπη και ο έρωτας. Συναισθήματα που δυστυχώς μετατρέπονται σε άρρωστο πάθος και ανελέητη εκδίκηση. Απλοί άνθρωποι, που προσπαθούν να ισορροπήσουν, υπακούοντας άλλοτε στην καρδιά και άλλοτε στη λογική. Κάπου, όμως, χάνουν στο ζύγι και οι ρόλοι αλλάζουν. Οι θύτες γίνονται θύματα και το «Σεργιάνι στη ζωή» φέρνει πίκρα και λύπη.
...Δεν μπορεί να λέγεσαι Δημοκράτης:
