ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ :

Ένωση Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος

Ιστολόγιο με επικαιρότητα, ειδήσεις και νέα, πυροσβεστικού, περιβαντολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, από το διαδίκτυο και τον τύπο.







1/3/10

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΑΠΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΜΕΤΑΘΕΣΕΩΝ

Η πρόταση της ΕΑΠΣ σε μορφή ολοκληρωμένου Σχεδίου Π.Δ., όπως κατατέθηκε στη σχετική επιτροπή του Αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Αιρετού Εκπροσώπου της Π.Α.Σ.Κ.Α.Π.Σ. Σπυρου Γ. Βαρσάμη

Αγαπητοί Συναδέλφισες –φοι Αξιωματικοί του Π.Σ.

Όπως γνωρίζεται το τελευταίο διάστημα με απόφαση του Κου Αρχηγού, συγκροτήθηκε επιτροπή για την τροποποίηση του Π.Δ. 170/1996.
Επειδή έχουν κυκλοφορήσει διάφορα κείμενα Σχεδίων τροποποίησης, κάποια από τα οποία έχουν δημιουργήσει αναστάτωση σε αρκετούς συναδέλφους, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι υπάρχει ρητή διαβεβαίωση του Κου Αρχηγού πως όλες οι προτάσεις που υποβλήθηκαν στα πλαίσια του διαλόγου, θα ληφθούν σοβαρά υπόψη και θα ενσωματωθούν στην τελική πρόταση εφόσον συμβάλουν στην βελτίωση του Κανονισμού και δεν δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία της Υπηρεσίας.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι παραμένουν οι γονείς τριών τέκνων στην ευεργετική διάταξη, ενώ πολλές από τις διατάξεις του Κανονισμού θα έχουν εφαρμογή και στους Αντιπυράρχους.
Τις επόμενες ημέρες θα δοθεί στη δημοσιότητα το τελικό κείμενο και θα προκύψει ξεκάθαρα ότι πρόκειται για έναν δικαιότερο Κανονισμό Μεταθέσεων, διαψεύδοντας έτσι τις ΄΄ Κασσάνδρες ΄΄.

Παρατηρήσεις πάνω στην υπηρεσιακή πρόταση για τον Κανονισμό Μεταθέσεων

Από τις αρχές Δεκεμβρίου, το Α.Π.Σ. συγκρότησε σχετική επιτροπή για την μελέτη και βελτίωση του Κανονισμού Μεταθέσεων του Πυροσβεστικού προσωπικού.
Η ΕΑΠΣ ανταποκρινόμενη, άμεσα ζήτησε από τα μέλη της προτάσεις και το επόμενο χρονικό διάστημα, αφού συγκέντρωσε όλες τις θέσεις που έστειλαν και κατόπιν επεξεργασίας τους, προχώρησε στην κατάθεση μιας ολοκληρωμένης πρότασης για τις απαιτούμενες αλλαγές στον υφιστάμενο Κανονισμό Μεταθέσεων.
Στην παραπάνω επιτροπή, μεταξύ των προτάσεων, κατατέθηκε και από τον Πρόεδρό της και Διευθυντή της Διεύθυνσης Προσωπικού του Α.Π.Σ. ολοκληρωμένο σχέδιο Π.Δ. και για το οποίο ζητήθηκαν εκ νέου απόψεις των μετεχόντων στο διάλογο.
Στο συγκεκριμένο υπηρεσιακό σχέδιο πέρα της συνολικής αλλαγής στον τρόπο μετάθεσης των Πυροσβεστών, ειδικότερα για τους Αξιωματικούς εντοπίσαμε τα ακόλουθα:
1. Εισάγει τον όρο έκτακτη μετάθεση «για κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών ειδικά αιτιολογημένη από τα αρμόδια Συμβούλια Μεταθέσεων»
2. Εισάγει τη δυνατότητα στον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος «σε έκτακτες περιπτώσεις, κατόπιν πρότασης του οικείου Περιφερειάρχη, να μεταθέσει υπάλληλο από την Υπηρεσία του σε Κλιμάκιο υπαγόμενο σε αυτή και το αντίστροφο, λογιζόμενης αυτής ως μετακίνησης μέσα στην ίδια πόλη.
3. Εξαιρεί της προστασίας του αμετάθετου τους τρίτεκνους και τους υπαλλήλους με τέκνα με αναπηρία 67% .
4. Εντάσσει και τις απομακρυσμένες περιοχές του Λαυρίου, Μεγάρων, Βιλίων στην ενιαία πόλη «της Αττικής», ενώ θεωρεί και ως ενιαία πόλη τα Οινόφυτα και την Τανάγρα.
5. Δεν επεκτείνει τις διατάξεις του κανονισμού και στους Αντιπυράρχους, πάγιο συνδικαλιστικό αίτημα της ΕΑΠΣ.
Για όλα τα παραπάνω το Προεδρείο της ΕΑΠΣ ενημέρωσε την Πυροσβεστική Ηγεσία, διατυπώνοντας τις θέσεις και τις προτάσεις της, και πιστεύοντας ότι στην τελική της απόφαση αυτές θα γίνουν αποδεκτές .

Για μια Ορθολογική Αντεγκληματική Πολιτική

του Άγγελου ΤΣΙΓΚΡΗ,δικηγόρου, διδάκτωρ Εγκληματολογίας
Για το σχεδιασμό μιας ορθολογικής αντεγκληματικής πολιτικής και για την καλύτερη κατανομή των κονδυλίων του εθνικού προϋπολογισμού για τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, είναι απαραίτητα τα ακόλουθα: 1) ο επαναπροσδιορισμός του ρόλου και της λειτουργίας της Ελληνικής Αστυνομίας ως κατεξοχήν φορέα παροχής ασφάλειας, 2) η μεταρρύθμιση στη δομή και την οργάνωση του Σώματος, 3) η αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης και συνεργασίας των πολιτών με τους θεσμικούς φορείς ελέγχου του εγκλήματος και 4) η ποσοτική και ποιοτική καταγραφή της εγκληματικότητας στις πραγματικές της διαστάσεις.
Για τον εκσυγχρονισμό των διωκτικών αρχών και την καλύτερη αντιμετώπιση της εγκληματικότητας είναι απαραίτητα: 1) η προσαρμογή των διεθνών προτύπων στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής περίπτωσης, 2) η αλλαγή της νομοθεσίας αναφορικά με τη χρήση των όπλων από τους αστυνομικούς, 3) η δημιουργία ειδικών ομάδων δίωξης με εξειδίκευση σε ιδιαίτερα εγκλήματα, 4) η ενίσχυση των πεζών αστυνομικών περιπολιών, 5) η πάταξη της διαφθοράς στους κόλπους της Αστυνομίας και η ενίσχυση των μηχανισμών αυτοκάθαρσης, 6) η πρόσληψη επιστημονικού προσωπικού, 7) η ορθολογική κατανομή του έμψυχου δυναμικού στην Ελληνική Επικράτεια με βάση τις ανάγκες της κάθε περιοχής για αστυνόμευση, 8) η ανανέωση και ο εκσυγχρονισμός της υλικοτεχνικής υποδομής, 9) η ενημέρωση του προσωπικού στις νέες τεχνολογίες και τις σύγχρονες κατευθύνσεις της αντεγκληματικής πολιτικής και 10) η συνεργασία των σωμάτων δίωξης (Αστυνομία, Πυροσβεστικό Σώμα, Λιμενικό Σώμα, Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων) με τη δημιουργία κοινού θαλάμου επιχειρήσεων και συντονιστικού οργάνου διαχείρισης κρίσεων (βλ. Α. Τσιγκρής: “Αντεγκληματική Πολιτική για την Ελλάδα του 21ου Αιώνα”, εκδόσεις Ινστιτούτου Δημοκρατίας “Κωνσταντίνος Καραμανλής”, 2003).
Η κάθε κοινωνική οργάνωση έχει την εγκληματικότητα που της αξίζει. Οι δείκτες διακύμανσης της εγκληματικότητας που παρουσιάζει μια κοινωνία στο χώρο και το χρόνο, αποτελούν την πλέον αξιόπιστη μονάδα μέτρησης των φαινομένων κοινωνικής παθογένειας.
Προκειμένου να προληφθεί μια μελλοντική έξαρση της εγκληματικότητας στη χώρα μας θα πρέπει -μεταξύ των άλλων- να μειωθεί η ανεργία, να αυξηθεί το βιοτικό και το εκπαιδευτικό επίπεδο των πολιτών, να αναβαθμισθεί το κοινωνικό κράτος, να δοθούν ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους και να διασφαλισθούν τα μέσα για την επίτευξή τους, να επαναπροσδιορισθούν οι στόχοι της νέας γενιάς, να μειωθεί το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλουσίων και φτωχών, να ενσωματωθούν οι μειονοτικές ομάδες του πληθυσμού, να στηριχθούν οι θεσμοί της οικογένειας και του σχολείου.
Πρέπει, δηλαδή, να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να εκλείψουν οι παράγοντες κοινωνικής παθογένειας και να οικοδομηθεί μια κοινωνία συνοχής και αλληλεγγύης με κέντρο της τον άνθρωπο.