ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ :

Ένωση Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος

Ιστολόγιο με επικαιρότητα, ειδήσεις και νέα, πυροσβεστικού, περιβαντολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, από το διαδίκτυο και τον τύπο.







11/11/12

Tιμή στους πεσόντες Ηρωες του Πυροσβεστικού Σώματος.

12 Νοέμβρη 1942, ξημερώματα,  ο Πυροσβέστης Β΄Τάξης  Κωνσταντίνος Πούλιος μαζί με άλλους Πυροσβέστες, σπεύδει να κατασβέσει ένα φλεγόμενο κτίριο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η πυρκαγιά έχει πάρει διαστάσεις και στην προσπάθεια κατάσβεσης της, ο Πούλιος καταπλακώνεται από μέρος του κτιρίου που γκρεμίζεται. Ανασύρεται σοβαρά τραυματισμένος από συναδέλφους του, μεταφέρεται στο Νοσοκομείο και μετά από λίγο σβήνει, ξεκινώντας να θεμελιώνει με τη θυσία του, το ΗΡΩΟΝ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ.

Ο ηρωικός  συνάδελφος, ήταν ένας από τους σπουδαίους Έλληνες.  Γεννημένος το 1916 στο  Πολύδενδρο Γρεβενών, κατατάχθηκε στα 23  στο Πυροσβεστικό Σώμα και ο Μεγάλος Πόλεμος του 40 τον βρίσκει να υπηρετεί στην Π.Υ. Θεσσαλονίκης.
Η αδυσώπητη μοίρα του ανακόπτει την ζωή μόλις στα  26 του χρόνια. Η θυσία του πάνω στο πυροσβεστικό καθήκον, αφήνει ορφανό το μοναχογιό του, μόλις 7 μηνών.
Μέσα στην φτώχεια της τότε  γερμανοφασιστικής κατοχής της πατρίδας μας, οι  συνάδελφοι του μαζεύουν χρήματα για να πραγματοποποιήσουν τη κηδεία του, ενώ όπως διαβάζουμε σε σχετική αναφορά, "αν η Πολιτεία  ενέκρινε τη χορήγηση των εξόδων της κηδείας, αυτά θα δίνονταν στην οικογένεια του φονευθέντος συναδέλφου"


διαβάστε περισσότερα στην ανάρτηση του Προέδρου του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη.

ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ


Το κοινωνικό κράτος σε περίοδο κρίσης(*)

 Του Μιχάλη Χάλαρη ( Άρθρο  στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 11/11/2012, σελ. 2 στο ένθετο "Βήμα Ανάπτυξη")
 
Οι σφοδρές ανακατατάξεις που βιώνει τα τελευταία έτη η ελληνική κοινωνία και η επέκταση των αποτελεσμάτων της οικονομικής κρίσης σε κάθε συνιστώσα της καθημερινότητας των πολιτών έχουν, δυστυχώς, αλλά και συνάμα αναποφεύκτως, επιφέρει μια διάρρηξη στη διαλεκτική σχέση μεταξύ κοινωνίας και κράτους.
Έτσι, ένα οικοδόμημα, που θεωρητικά τουλάχιστον, αποτελούσε πυλώνα αλλά και διαρκή στόχο της ελληνικής κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας και κουλτούρας, η δημιουργία και η στήριξη ενός κοινωνικού κράτους δικαίου, όπως αυτό αποτυπώθηκε και ρητά με τη συνταγματική αναθεώρηση του 1986 στο άρθρο 25, φαίνεται να απειλείται από έντονους τριγμούς, οι οποίοι μέσα στη γενικότερη "οχλαγωγία" δεν ακούγονται, όμως απειλούν σημαντικά την κοινωνική συνοχή, αλλά και τον τρόπο καθορισμού της ταυτότητας της ελληνικής κοινωνίας από εδώ και στο εξής. Για το συγκεκριμένο συνταγματικό άρθρο έχουν χυθεί τόνοι μελανιού και έχουν δοθεί άπειρες διαλέξεις. Ωστόσο, οι σημερινές συνθήκες και οι καταστάσεις που βιώνουμε καθιστούν την θεώρησή του μια τελείως διαφορετική διαδικασία με διαφορετικές νοηματοδοτήσεις και διαφορετικές παραμέτρους.
 

ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ

Είμαστε σε καλά χέρια. Ας αναπαυτούμε.