ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ :

Ένωση Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος

Ιστολόγιο με επικαιρότητα, ειδήσεις και νέα, πυροσβεστικού, περιβαντολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, από το διαδίκτυο και τον τύπο.







14/1/17

Άκυρος ο «συναγερμός» για κρίσεις στην Πυροσβεστική


Αναστάτωση επικράτησε στους κόλπους της ηγεσίας της Πυροσβεστικής και στο σύνολο των αξιωματικών του Σώματος από το κομφούζιο που προκλήθηκε από τη διαρροή ότι συνεκλήθη το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων που διενεργεί τις τακτικές κρίσεις των ανώτατων αξιωματικών.
Την ώρα που το προσωπικό του Π.Σ. δίνει μάχη στις περιοχές που επλήγησαν από την κακοκαιρία, η είδηση ότι ξεκίνησαν οι κρίσεις με έναν «παράδοξο» τρόπο μόνο θετικά για τη λειτουργία του Σώματος δεν λειτούργησε. Μετά την ανωμαλία που προέκυψε διευκρινίστηκε από το περιβάλλον του υπουργού και από τον αρχηγό του Π.Σ. ότι «το αρμόδιο Συμβούλιο δεν συνεκλήθη, κρίσεις δεν υπήρξαν και ότι αυτές θα γίνουν μετά τις 19 Ιανουαρίου 2016».

Αναταραχή λόγω κρίσεων στην Πυροσβεστική


Μεγάλη αναστάτωση στο εσωτερικό της Πυροσβεστικής προκαλούν οι χειρισμοί της ηγεσίας στο θέμα των τακτικών κρίσεων στο σώμα. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές, η διαδικασία ξεκίνησε αιφνιδιαστικά το απόγευμα της Τετάρτης και μερικές μόλις ώρες αργότερα οι αποστρατείες και προαγωγές των αξιωματικών ανεκλήθησαν με άνωθεν εντολές. Κυβερνητικές πηγές περιέγραψαν στην «Κ» ότι για την εκκίνηση της διαδικασίας είχε άγνοια ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας, παρότι στο Πρωτοβάθμιο Ανώτατο Συμβούλιο Κρίσεων, που συνεκλήθη το απόγευμα της Τετάρτης, ήταν παρών –όπως προβλέπεται– ο νομικός σύμβουλος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Το φιάσκο των κρίσεων στο Πυροσβεστικό Σώμα


Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΛΑ.Ε. για το φιάσκο των κρίσεων στο Πυροσβεστικό Σώμα

Η αναστάτωση που προκλήθηκε από τη διαρροή για τις κρίσεις που έγιναν, αλλά τελικά ανακλήθηκαν (;) στο Πυροσβεστικό Σώμα, είναι αποτέλεσμα του παρωχημένου και σαθρού συστήματος κρίσεων-προαγωγών και επιλογής ηγεσίας στο Πυροσβεστικό Σώμα και στα υπόλοιπα σώματα ασφαλείας.

Ο τρόπος διαχείρισης των κρίσεων, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, που το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για να στηρίξει τους δοκιμαζόμενους πολίτες και τη χώρα από τη σφοδρή κακοκαιρία, δείχνει την προχειρότητα και τον ερασιτεχνισμό της κυβέρνησης, επικυρώνει τη μέχρι τώρα σαθρή διαδικασία που κατήγγειλε και αναδεικνύει την προσπάθειά της να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.

12/1/17

Μάξιμος: “Κρίσεις”-παρωδία με ευτελισμό θεσμών στο Πυροσβεστικό Σώμα

Ο αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος με αφορμή δημοσιεύματα για κρίσεις στην Πυροσβεστική, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Με την “πρώτη φορά αριστερά” έχουμε για πρώτη φορά στα χρονικά της Πυροσβεστικής και “κρίσεις”-παρωδία με ευτελισμό θεσμών και διαδικασιών!

Κρίσεις – Τι τελικά συμβαίνει;

 Σε παρέμβασή της η ΠΟΕΥΠΣ  προς  τον Αν. Υπουργό Εσωτερικών & Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Νικόλαο Τόσκα, απευθύνει το ερώτημα  «Κρίσεις – Τι τελικά συμβαίνει;»:

"Κύριε Υπουργέ,

ενώ όλο το Πυροσβεστικό Σώμα είναι ανάστατο, τόσο από το αναμενόμενο ξεσπίτωμα και την διάλυση των οικογενειών των πυρ/στών, λόγω της υποχρεωτικής στελέχωσης των περιφερειακών αεροδρομίων με προσωπικό, όσο και από το γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται σε έκτακτη ανάγκη λόγω καιρικών συνθηκών και το προσωπικό δρά σε επιχειρήσεις διάσωσης σε όλη την χώρα, γίνονται κρίσεις Αξ/κών, όπως πληροφορούμεθα από δημοσιεύματα του ηλεκτρονικού τύπου, όπου αναφέρουν συγκεκριμένα ονόματα προαγωγών και αποστρατειών, όπου οι μεν προαγόμενοι δέχονταν συγχαρητήρια για την προαγωγή τους, οι δε αποστρατευμένοι αποδέχονταν την είδηση της αποστρατείας τους."

διαβάστε περισσότερα 

10/1/17

Νόμος και Τάξη

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου. αναπληρωτή Τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το πρώτο από τα βασικά αγαθά, τα ανθρώπινα δικαιώματα που οφείλει να διασφαλίζει κάθε ευνομούμενο κράτος, είναι η ασφάλεια του πολίτη, η προστασία της ζωής, της τιμής και της περιουσίας του. Δυστυχώς, η κατάσταση στον τομέα της δημόσιας τάξης και της ασφάλειας στη χώρα μας έχει κτυπήσει προ πολλού κόκκινο. Τα συμβάντα είναι επαναλαμβανόμενα και ολοένα πιο ακραία. Η έξαρση της εγκληματικότητας δεν είναι άσχετη με τις ιδεολογικές εμμονές και αγκυλώσεις της κυβέρνησης της αριστεράς περί «αστυνομικού κράτους», που ανάγονται σε ταραγμένες περιόδους της ιστορίας μας.
Οργανωμένες συμμορίες σπέρνουν τον πανικό και την ανασφάλεια σε πόλεις και χωριά με ληστείες που συνοδεύονται πολύ συχνά από πράξεις ωμής βίας. Ανυπεράσπιστοι ηλικιωμένοι ή φιλήσυχες οικογένειες βρίσκονται στο στόχαστρο εγκληματικών στοιχείων, που βλέπουν την Ελλάδα ως «ξέφραγο αμπέλι». Προφανώς, εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου πάντα υπήρχαν. Σήμερα, όμως, οι εγκληματίες γνωρίζουν ότι ακόμη κι αν συλληφθούν από τις φιλότιμες προσπάθειες της αστυνομίας, το ελληνικό κράτος θα τους αφήσει σύντομα ελεύθερους να συνεχίσουν το έργο τους. 
Όπως συνέβη και με τον Αφγανό δολοφόνο της νεαρής Γερμανίδας που είχε επωφεληθεί από τον νόμο Παρασκευόπουλου, και είχε βγει σαν… κύριος από τις ελληνικές φυλακές, όπου βρισκόταν για απόπειρα φόνου εναντίον μιας άλλης κοπέλας. Κάτι για το οποίο ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης δεν ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει μια συγγνώμη! Η εποχή που αφήναμε τις πόρτες μας ανοιχτές μέρα-νύχτα, χωρίς φόβο, μοιάζει πια σαν παραμύθι... 
Ταυτόχρονα, όμως, γινόμαστε μάρτυρες της ανεμπόδιστης, πλέον, δράσης άλλου τύπου εγκληματικών συμμοριών που έχουν κάνει θρησκεία τους την τυφλή βία και την καταστροφή. Η αλήθεια είναι ότι χρόνια ολόκληρα παρακολουθούμε αυτούς τους γνωστούς-αγνώστους που φορώντας τις κουκούλες τους καίνε, σπάνε, κτυπούν. Η προσπάθεια που έγινε από την προηγούμενη κυβέρνηση να επανέλθει η νομιμότητα στο άβατο των Εξαρχείων ανακόπηκε και σήμερα η πολιτεία δείχνει να έχει ρίξει λευκή πετσέτα στην αντιμετώπισή του προβλήματος. 
Τα άσυλα και τα άβατα επεκτείνονται με την ανοχή τού, κατ’ ευφημισμόν και σαρκαστική ειρωνεία, υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Κι εκεί βρίσκεται η πηγή του προβλήματος. Στην κεφαλή, που της λείπει η πολιτική βούληση να «σπάσει αυγά», γιατί θέλει να τα έχει καλά και με τις ορδές των νεοβαρβάρων που λεηλατούν τις πόλεις μας και με τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ που αντιδρά σε κάθε αστυνομική επιχείρηση. Έτσι, θύματα είναι οι ανυπεράσπιστοι πολίτες που βιώνουν το φόβο και πληρώνουν από πάνω τα «κατορθώματα» των «μπαχαλάκηδων».
Όπως έγινε με τα τρόλεϊ που κατέκαψαν, αφού κατέβασαν με τη βία επιβάτες και οδηγούς, στην λεωφόρο Πατησίων, στο κέντρο των Αθηνών. Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με τον Δήμαρχο Αθηναίων, που κάλεσε τον κ. Τόσκα να απαντήσει αν γνωρίζει άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που να πυρπολούνται τα τρόλεϊ. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι η ανομία, λόγω της αβελτηρίας και των ιδεοληψιών του αρμοδίου υπουργείου, εξαπλώνεται σαν καρκίνωμα. Τα Εξάρχεια είναι κράτος εν κράτει που επεκτείνει την επικράτειά του. Η αστυνομία παραμένει εκτός των τειχών, τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν περνούν από τους δρόμους της περιοχής, οι έμποροι ναρκωτικών κάνουν πάρτι, και οι «αντεξουσιαστές» παρελαύνουν με τις μολότοφ ανά χείρας. 
Όλ’ αυτά δείχνουν ότι έχει χαθεί η μπάλα. Έχουμε πιάσει κυριολεκτικά πάτο και στη δημόσια ασφάλεια. Η Αθήνα πρόσφατα κρίθηκε ως η τρίτη λιγότερη ασφαλής πόλη της Ευρώπης, πάνω μόνο από το Κίεβο και το Βελιγράδι. Και εδώ δεν μας φταίει κανένας Σόιμπλε ή …εξωγήινος. Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας. Αν δεν αλλάξουμε σύντομα πολιτική, όλη η χώρα θα γεμίσει με νησίδες ανομίας και αυθαιρεσίας, με πολίτες όμηρους στις διαθέσεις κάθε αρρωστημένης οργανωμένης ομάδας. Κι αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. 
Για τη Νέα Δημοκρατία, η επιστροφή της νομιμότητας και της ασφάλειας παντού και για όλους είναι ζήτημα πρώτης προτεραιότητας. Όσοι αφοριστικά θεωρούν ότι η επιβολή του νόμου και της τάξης είναι μέρος μιας συντηρητικής ατζέντας, φοβούμαι ότι είναι βαθιά νυχτωμένοι και σίγουρα αποκομμένοι από την κοινωνία…
Το άρθρο που μας απέστειλε ο κ. Χαρακόπουλος  δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" στις 31/12/16.

2/1/17

Lifonomy. Ένα ιστολόγιο λόγου, σκέψης, βιωμάτων.



Η λέξη Lifonomy δεν υπάρχει στο λεξικό, είναι, όπως λένε οι δημιουργοί του ιστολογίου, ένας δικός τους νεολογισμός, από τη σύνθετη λέξη Life + Νomy, η αγγλική λέξη Life, που σημαίνει ζωή και τη λέξη Nomy, το λεξικό επίθημα της Αρχαίας και Νέας Ελληνικής Γλώσσας, που προέρχεται από το αρχαίο ρήμα νέμω, που σημαίνει μοιράζω, διανέμω.
Με το Lifonomy, οι δημιουργοί του θέλουν να μοιραστούν εμπειρίες, σκέψεις, βιώματα και να αλληλεπιδράσουν
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν, " Η ελευθερία του λόγου είναι η σημαία μας, μόνη προϋπόθεση ο σεβασμός, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, στη διαφορετική άποψη και την ιδιοσυγκρασία κάθε ανθρώπου!"
Στη θεματολογία του περιλαμβάνονται κείμενα για την Τέχνη, την Κοινωνία, την Ψυχολογία, αναρτούνται καθημερινές ιστορίες, καθώς και συνεντεύξεις δημιουργών.


Το ιστολόγιο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση https://lifonomy.wordpress.com

31/12/16

30/12/16

Cur Deus homo ? (Γιατί ο Θεός έγινε άνθρωπος;)


Του Πυραγού  Λίβερη Χ. Χρήστου
 Δημόσιος κατήγορος ΔΙ.Π.Υ. Αθηνών
 Θεολόγος – Κατηχητής


Θα μου πει κανείς τί παράξενο ερώτημα είναι αυτό; Ναι αγαπητοί συνάδελφοι και αγαπητές συναδέλφισσες, αυτό είναι ένα παράξενο ερώτημα, μα είναι και συνάμα ένα απλό ερώτημα που ίσως, ως χριστιανοί, κανείς μας να μην το έχει θέσει ποτέ στον εαυτό του. 
Ζούμε σήμερα σε μία άκρως καταναλωτική, υλιστική και συγχύσεως κοινωνία, γι΄αυτό ποτέ άλλοτε το ερώτημα αυτό δεν ήταν τόσο αναγκαίο και επίκαιρο όσο σήμερα.
Χριστούγεννα λοιπόν. Γεννάται ο Χριστός!!! 
-Το ότι γεννήθηκε μέσα σε μία ταπεινή φάτνη σε ένα σπήλαιο της πόλης βηθλεέμ, όλοι θέλω να πιστεύω ότι το γνωρίζουμε.
-Το ότι γεννάται και μέσα στη φάτνη που ονομάζεται ορθόδοξη Εκκλησία σε κάθε Θεία Λειτουργία, επίσης. 
-Το μεγάλο ερώτημα είναι λοιπόν για το αν θα γεννηθεί επιτέλους φέτος βαθιά στην καρδιά μας. Αυτό πραγματικά δεν το γνωρίζω, γιατί, χωρίς να κοπιάσουμε λίγο, για να αποκτήσουμε την ορθή γνώση της πίστης μας, δε θα αξιωθούμε τη θεία αγάπη. Χωρίς την προσπάθεια για την απόκτηση της αγιότητας είναι αδύνατο να δει κανείς το Θεό, και έτσι κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Αρχίζουν γιατί για να γίνουν όλα αυτά πρέπει να πρώτα πρώτα να διώξω την φιλαυτία μου, να ανεκτώ και να ανοιχτώ με σεβασμό στην προσωπικότητα του συνανθρώπου μου. Πρέπει να σταματήσω να είμαι ναρκισσιστής, κάνοντας όλους τους άλλους αντικείμενό μου. Πρέπει να αναλάβω τις ευθύνες μου. Πρέπει να σηκώσω το σταυρό μου, που μου φορτώνουν είτε οι άλλοι, είτε ο ίδιος μας ο εαυτός και να προχωρήσω μπροστά, ξεκουράζοντας τους άλλους και ταυτόχρονα συγχωρώντας τους. Αυτό εξάλλου είναι και ευτυχία, δηλαδή με ταπείνωση να θέτω χωρίς ιδιοτέλειες τον εαυτό μου στην υπηρεσία του άλλου.
Μία καλή αρχή λοιπόν θα ήταν, για να γιορτάσουμε φέτος εν έτη 2016 αληθινά Χριστούγεννα, με τη βοήθεια του Θεού, να μάθουμε γιατί έγινε η ‘’εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου’’ ενσάρκωση του β΄ προσώπου της Αγίας Τριάδας, Ιησού Χριστού. Γιατί ο Χριστός μπήκε στην ιστορία και στη μοίρα του άνθρωπου; 
Μετά την πτώση λοιπόν του ανθρώπου και την απομάκρυνσή του από την κοινωνία του Θεού, εμφανίζεται η ανάγκη της αποκαταστάσεως του ανθρώπου στην κατάσταση εκείνη από την οποία ξεκίνησε καθώς και της επανατοποθετήσεώς του στην οδό της κοινωνίας με τον Θεό. Αυτό φυσικά αποτελεί αποτέλεσμα της απόλυτα ελεύθερης ΄΄εν αγάπη΄΄ επιλογής του Θεού, αφού ο Θεός δεν υπόκειται σε κανένα καταναγκασμό όπως επίσης και η θέωση και η αφθαρτοποίηση του ανθρώπου, δηλαδή η επανατοποθέτηση του στην αίώνια οδό της κοινωνίας του με τον Θεό, δεν έχει κανένα καταναγκαστικό στοιχείο. 

Ο Άγιος Μάξιμος τοποθετεί τον Χριστό στο κέντρο της δημιουργίας και γράφει πως η ενανθρώπηση του Θεού είναι το μακάριο τέλος. Είναι ο σκοπός για τον οποίο τα πάντα δημιουργήθηκαν. Από αυτόν το σκοπό τα πάντα απορρέουν και λαμβάνουν την αιτία τους, χωρίς να έχει σε τίποτα άλλο την αιτία του. 

Η ενσάρκωση λοιπόν κατά του αγίους πατέρες είναι συγκατάβαση!!! Τι ωραία λέξη. Αυτό στην κυριολεξία σημαίνει ότι ,κάποιος που δεν με χρειάζεται καθόλου αποφασίζει να αναλάβει την προσωπική ευθύνη και όλο το ειδικό προσωπικό βάρος της ύπαρξής μου. Η ενσάρκωση που γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα χρειάζεται για έναν και μοναδικό λόγο, όπως αναφέρει και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ΄΄δια το αγιασθήναι τω ανθρωπίνω του Θεού τον άνθρωπο.΄΄ Σκοπός της ενσαρκώσεως του Χριστού είναι η θέωση και η αφθαρσία του ανθρώπου, οι οποίες δεν μπορεί να γίνουν χωρίς την οντολογική ένωση του κτιστού, που είναι ο άνθρωπος και του ακτίστου που είναι ο Θεός. 

Και ο Τριαδικός Θεός μας, ο μόνος αληθινός Θεός, είναι ένας Θεός που δεν ενώνετε ,δεν μας συναντά και δεν μας συστήνεται γιατί είμαστε πλούσιοι ή πτυχιούχοι, ή ιεράρχες, ή πολιτικοί άρχοντες, ή ανώτατοι αξιωματικοί κ.τ.λ. αλλά γιατί είμαστε ταπεινοί και καθαροί στην καρδιά. Είναι ένας Θεός που δεν ανακαλύπτεται αλλά αποκαλύπτεται μόνο στους καλοπροαίρετους και στους έχοντας αγαθή διάθεση να τον γνωρίσουν πραγματικά. Όλα αυτά συμβαίνουν επειδή ο χριστιανισμός δεν είναι θέμα εξυπνάδας, αλλά καθάρσεως καρδιάς, ταπεινοφροσύνης και δεκτικότητας. 

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!!! 





13/12/16

Μ. Χαρακόπουλος με ΕΑΠΣ: "Η Πολιτεία να συνδράμει στο έργο της Πυροσβεστικής"

Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 2016
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕ ΕΑΠΣ:
Η Πολιτεία να συνδράμει στο έργο της Πυροσβεστικής
• Προτεραιότητα για τη ΝΔ η ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας
«Ο τομέας της πολιτικής προστασίας, στον οποίο υπάγεται και η πυροσβεστική υπηρεσία, είναι κομβικής σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους και την μετάδοση του αισθήματος ασφαλείας και σιγουριάς στους πολίτες. Ο κλάδος αυτός έχει αποδείξει επανειλημμένως, ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης, ότι στελεχώνεται από ανθρώπους που δίνουν τον εαυτόν τους στην προσφορά στον συνάνθρωπο. Για να μπορέσουν όμως να συνεχίσουν να προσφέρουν το σπουδαίο αυτό έργο, δεν φτάνει η προσωπική αυταπάρνηση, Η πολιτεία οφείλει να τους συνδράμει με όλα τα αναγκαία μέσα που απαιτούνται για την αποτελεσματική άσκηση των καθηκόντων τους. Αυτή θα είναι και μια από τις βασικές μας προτεραιότητες όταν αναλάβουμε και πάλι την ευθύνη της διακυβέρνησης του τόπου».Τα παραπάνω τόνισε ο αναπληρωτής Τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης, κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, μετά την συνάντηση που είχε με το προεδρείο της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος.
Κατά τη συνάντηση τα μέλη του προεδρείου της ΕΑΠΣ ενημέρωσαν τον κ. Χαρακόπουλο για μια σειρά από ζητήματα που αφορούν το Πυροσβεστικό Σώμα. Συγκεκριμένα συζητήθηκαν:

22/10/16

Ορθόδοξη ερμηνεία για τη Ζωή και το Θάνατο

Του Πυραγού  Λίβερη Χρήστου.
  Δημόσιος κατήγορος ΔΙ.Π.Υ. Αθηνών

Θεολόγος – Κατηχητής  





Πριν λίγες μέρες όλοι γίναμε μάρτυρες δύο απροσδόκητων θανάτων που πραγματικά πάγωσε την 

πυροσβεστική οικογένεια. Δύο εκλεκτοί συνάδελφοι, ο Πυροσβέστης Ευάγγελος Πάνου και ο Πυρονόμος Παπαφιλόπουλος Φώτιος έφυγαν από κοντά μας και ταξιδεύουν πια για την αιωνιότητα.

Θα ήθελα λοιπόν σε αυτό το άρθρο, να πούμε λίγα λόγια περί του μυστηρίου της ζωής και του θανάτου. 

Βασικές αρχές της Ορθόδοξης πίστης μας είναι ότι, η αρχή της βιολογικής ζωής βρίσκεται στο Θεό και ότι ο άνθρωπος έχει αρχή αλλά δεν έχει τέλος. Ναι αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, έτσι είναι!!! Ο Θεός είναι η όντως ζωή. Είναι αυτός πού μεταδίδει τη ζωή, που διακρίνεται σε επίγεια και πνευματική. Η ζωή είναι δημιουργία και δωρεά του Τριαδικού μας Θεού. Είναι ένα δάνειο του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός είναι αυτοζωή, και αυτό σημαίνει ότι όλοι εμείς οφείλουμε τη ζωή μας και την ύπαρξή μας στο Θεό.

Ο Θεός όμως δεν είναι μόνο ζωοδότης και συντηρητής της ζωής αλλά είναι και αυτός που την ξαναπαίρνει. Γι’αυτό και η Εκκλησία μας απαγορεύει το φόνο και την αυτοκτονία, γιατί η ζωή ανήκει μόνο στο Θεό και πουθενά αλλού. 

Η μετάδοση τώρα της ζωής, δια της ανδρογυνικής ενότητας, είναι καρπός θείας ευλογίας και αποτελεί το μοναδικό αντίδοτο εναντίον του θανάτου. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η Εκκλησία μας, γι’αυτό φροντίζει να το διασφαλίζει με την μυστηριακή καθιέρωση του γάμου. Η νέα ζωή γεννιέται τη στιγμή που άνδρας και γυναίκα κορυφώνουν την αγαπητική τους συνάντηση, στο όνομα του Θεού, που είναι η αγάπη. Παύουν έτσι να είναι δύο αλλά ένα, όχι όμως μέσα από μια απλή ερωτική σχέση αλλά μέσα από την αγαπητική αυτοθυσία στο όνομα του Θεού που καρποφορεί την αγάπη.

Όσον αφορά τώρα το θάνατο θα λέγαμε ότι είναι ο μόνιμος συνοδός του ανθρώπου. Η πορεία του ανθρώπου προς το θάνατο αρχίζει από την σύληψή του. Ο καθένας μας παρακολουθεί το θάνατο των άλλων και προγεύεται το δικό του. Ο θάνατος γενικά βιώνεται ως μια δραματική και θλιβερή κατάσταση ή λόγο του αποχωρισμού προσφιλών προσώπων ή λόγο μιας βίαιης αναχώρησης από τη ζωή και τα υλικά αγαθά της αλλά και λόγο των μη φανερών και άγνωστων της πέρα του τάφου αιωνίου ζωής. 

Ο Θάνατος δεν είναι θείο δημιούργημα. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για την αφθαρσία και όχι για τον θάνατο. Αν κάποιος συνέβαλε σε αυτό είναι ο φθόνος του διαβόλου. Ο Μ. Αθανάσιος αναφέρει ότι<< ο θάνατος είναι ο κληρονόμος της παρακοής μας. Δεν σέβεται καμία ηλικία. Σε όλους απλώνει τα δίχτυα. Ο πόνος του θανάτου θα ήταν αβάστακτος, υπέρμετρα απαρηγόρητος και η θεραπεία του αδύνατη, αν δεν τον νικούσε ο Χριστός μας με το σταυρικό του θάνατο και δεν κατέστρεφε το βασίλειό του με την τριήμερη ταφή Του>>. Ο Χριστός είναι ο αμείλικτος εχθρός του θανάτου. Πολέμησε και θανάτωσε το θάνατο, και μόνο κοντά στο Χριστό εκπαιδευόμαστε κι εμείς πώς να σκοτώνουμε το θάνατο, πώς να σκοτώνουμε τα αμαρτωλά πάθη μας που προκαλούν τον πνευματικό μας θάνατο.

Για να περάσουμε τη γέφυρα που έστησε ο Κύριος και μας μεταφέρει από το θάνατο στην αληθινή αιώνιο ζωή δύο είναι τα διόδια, που οφείλουμε να καταβάλουμε. το ένα είναι η πίστη στον Ιησού Χριστό και στο σωτηριώδες έργο του σύμφωνα με το<< ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν>> και το άλλο είναι η αγάπη στους αδελφούς μας και σε όλους του ανθρώπους σύμφωνα με το << ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς· ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν μένει ἐν τῷ θανάτῳ>>. 

Αφού πιστεύουμε ότι ο Χριστός με το Σταυρό Του έδωσε καίριο πλήγμα κατά του θανάτου και με την Ανάστασή Του έδωσε την χαριστική βολή στο θάνατο, δεν φοβόμαστε πλέον το θάνατο γιατί βλέπουμε το θάνατο σαν το στιγμιαίο γεγονός που μας οδηγεί στην αιώνιο ζωή, στη Βασιλεία των Ουρανών. Αιωνία η μνήμη των αξιομακάριστων συναδέλφων μας!                                           

9/10/16

Ο ΕΝΦΙΑ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΚΟΥ



Για άλλη μια φορά η ελπίδα και η πολτική συνέπεια λόγων και έργων πήγε περίπατο. Ο μανοδικός αυτό φόρος- χαράτσι παραμένει υπερκομματικός και αφαιμάζει το φτωχοκάματο. Εύστοχος όπως πάντα ο Στρατηγός της ΤέχνηςSpyros Mouratidis γελοιογραφεί την τραγική πλευρά της πραγματικότητας μας.

6/9/16

Σεβασμός στο δίκιο, σεβασμός στην προσφορά του ενστόλου εργαζόμενου


Στις 5 Σεπτεμβρίου, έξω από το κτίριο του ΣτΕ στο κέντρο της Αθήνας, πραγματοποιήθηκε συμβολική  ένστολη διαμαρτυρία με αφορμή τις  αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, ώστε να αποσταλεί μήνυμα στην  Ελληνική Κυβέρνηση,

Η συμβολική διαμαρτυρία στέλνει τη φωνή της αγανάκτησης του ένστολου εργαζόμενου που βλέπει σε επανάληψη το  ίδιο έργο, την Πολιτεία να μην εφαρμόζει δικαστικές αποφάσεις όταν αφορούν τον απλό πολίτη αλλά να σφυρίζει αδιάφορα όταν πρόκειται το ίδιο το κράτος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, και μάλιστα, απαξιώνοντας ακόμα και τη Δικαιοσύνη.

Το συνδικαλιστικό μας κίνημα έχοντας πλήρη συναίσθηση του δίκαιου του αιτήματός μας, στέλνει ηχηρό μήνυμα τόσο με τις παρεμβάσεις του όσο και με την πανελλαδική ένστολη συγκέντρωση διαμαρτυρίας Αστυνομικών, Πυροσβεστών και Λιμενικών στη Θεσσαλονίκη (Πλατεία Δικαστηρίων - Άγαλμα Βενιζέλου), την προσεχή Παρασκευή 9/9/2016 και ώρα 18.00.

Σεβαστείτε στο δίκιο, σεβασμό στους Ένστολους εργαζόμενους.

4/9/16

Ορθόδοξη Θεώρηση περί πενίας (φτώχειας) & πλεονεκτικής συμπεριφοράς του ανθρώπου

    Του Πυραγού Λίβερη Χ. Χρήστου Θεολόγου – Κατηχητή
                                                                                                                                                                   



Θα αναρωτηθεί κανείς. Από πότε υπάρχει η πενία πάνω στο πλανήτη γη. Η απάντηση είναι ότι η πενία έχει την ίδια ηλικία του πεπτωκότος ανθρώπου και δεν υπάρχει περίπτωση να εκλείψει, όσο οι κοινωνικές δομές διέπονται από μηχανισμούς σχεδιασμένους από τον εκπεσόντα άνθρωπο.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ο πλούτος και η πενία θα εναλλάσσονται μέχρι ο παρόν κόσμος να αφήσει πίσω του το χρονικά και τοπικά πεπερασμένο και να εισέλθει σε τροχιά αιωνιότητας.
Ο πλούτος και η πενία αποτελούν δε αφύσικες καταστάσεις αφού στο φυσικό περιβάλλον π.χ ο αέρας, η γη, το νερό κλπ ανήκουν σε όλα τα φυσικά όντα, χωρίς να παρεμβάλλονται ανθρώπινες προϋποθέσεις.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αναφέρει ότι, ο άνθρωπος δημιουργεί την ανισότητα γιατί δεν αρκείται στα αναγκαία αλλά σφετερίζοντας τους φυσικούς θησαυρούς θέλει να ελέγχει, να εξουσιάζει και να υπερέχει των άλλων ανθρώπων σε σημείο που ούτε τα περισσεύματα του δεν τα εναποθέτει στα πόδια των φτωχών.
Κάθε τέτοια συμπεριφορά είναι σίγουρα καταδικαστέα και είναι παντελώς ξένη προς εκείνη του Τριαδικού Θεού μας. Άρα η ύπαρξη πλουσίων και φτωχών δεν είναι κάτι άλλο παρά η αποκορύφωση της ανθρώπινης ανευθυνότητας, της ανθρώπινης απληστίας και η διάθεση της κυριαρχίας επί των αδυνάτων που η διαρκούσα ανθρώπινη κακία, λόγω ελλείψεως αγάπης, ποτίζει καλά το έδαφος που καλλιεργείται τεχνητά ο διαχωρισμός πλουσίων και φτωχών.
Η Ορθόδοξη πίστη όμως απέναντι σε αυτές τις τάσεις δεν μοιρολατρεί. Χωρίς να διεκδικεί ρόλους εξουσιαστικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς, αγωνιζόμενοι για το ‘’νυν‘’ και χωρίς να λειτουργεί ουτοπιστικά καλλιεργώντας όνειρα θερινής νυκτός, βάζει όριο και αξιολογεί την στάση που κρατά ο φτωχός ή ο πλούσιος απέναντι στον Θεό και τον συνάνθρωπο. Επομένως το σημαντικό δεν είναι στο τι είσαι ή τι έχεις αλλά στο ποιος είσαι όταν έχεις ή δεν έχεις και πως αντιμετωπίζεις τον πλησίον σου. Έτσι η Εκκλησία οριοθετείται ως ιατρείο με αυτονόητο σκοπό τη θεραπεία ή την εξάλειψη της αμαρτίας και τις συνέπειες της. Κατά αυτόν τον τρόπο ο πλούτος και η φτώχεια δεν οδηγούν στην κακία ή την αγιότητα αλλά γίνονται χώρος που αντανακλάται ο εσωτερικός κόσμος και η αξιολόγηση των όσων τα χρησιμοποιούν.
Η Ορθόδοξη θεώρηση είδε τον πλούτο και την πενία ως άρματα για να πολεμήσουμε τον μισόκαλο διάβολο αλλά και ως όπλα προς την αρετή, αν θέλουμε φυσικά!!! Πιο πρόσφορο έδαφος όμως είδε, ως μέσο άσκησης φιλοθεΐας και φιλανθρωπίας, την προσωπική φτώχεια η οποία γίνεται μετά προαιρέσεως και όχι αναγκαστικά
Η Εκκλησία, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, σε αντίθεση προς τα πολιτικά οικονομικά συστήματα, εξασφαλίζει εντός των τειχών της, την αξιοπρέπεια των φτωχών, χωρίς να ξεχωρίζει και να απομονώνει οικονομικές ή κοινωνικές ομάδες με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το κοινό Ευχαριστιακό Ποτήριο του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου μας στην Θεία Λειτουργία.
Φυσικά, η αναφορά στη χρησιμότητα της φτώχιας, δεν υιοθετεί και γνώμες αποδοχής της οικονομικής εξαθλίωσης ως μέσο για να αρέσει και να είναι κάποιος αγαπητός στο Θεό.
Δεν θέλει η Εκκλησία να συντηρήσει την φτώχεια. Απλώς αποδέχεται ότι δεν είναι δυνατόν να επαλειφθεί λόγω της μόνιμα πλεονεκτικής συμπεριφοράς των ανθρώπων.
Με δεδομένο το καθεστώς της αμαρτίας, κάθε πρόταση για το μεγάλο ‘’φινάλε’’ της πενίας είναι μία ουτοπία. Αυτό το βλέπουμε και ειδικά στις μέρες μας με την οικονομική κρίση όπου στην παμπάλαιη λεγόμενη ‘’νέα εποχή της παγκοσμιοποίησης’’, η μεγιστοποίηση της πενίας είναι ζωοποιό της συστατικό.
Αλλά και ακόμη αυτή την στιγμή, η εκκλησία πότε δεν έπαψε και δεν θα πάψει να ασκεί κριτική και να πληροφορεί προς πάσα κατεύθυνση για τις ποικίλες συνέπειες, της συνεχιζόμενης οικονομικής εκμετάλλευσης, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του Κυρίου μας ο οποίος αναφέρθηκε για την δυσκολία ένταξης των πλουσίων εκμεταλλευτών στην βασιλεία Του λέγοντας ‘’ δυσκόλως οι τα χρήματα έχοντες εισελεύσονται εις την βασιλείαν του Θεού’’(Λκ 18,24)
Με τη αίσθηση ότι η φτώχεια αποτελεί μια διαρκή απειλή για την ανθρωπότητα, η Ορθόδοξη, Μία ,Αγία και Αποστολική Εκκλησία, οφείλει να θεολογεί για λελογισμένη εκμετάλλευση, κατανομή και διαχείριση των φυσικών πόρων με ισότιμη συμμετοχή όλων, στα αγαθά της δημιουργίας και να βλέπει στα μάτια του φτωχού και αδυνάτου τον ίδιο τον Χριστό αφού ο δρόμος της Σωτηρίας μας περνά μέσα από τον συνάθρωπό μας.              

8/8/16

Το τραγούδι του εμπρησμού, ενός εγκλήματος που δεν μπορεί να είναι τέλειο.


Του Προέδρου του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ Γιάννη Σταμούλη

Οι Silverstein, είναι ένα καναδικό Metalcore/Hardcore μουσικό συγκρότημα. Σε ένα κομμάτι τους με τίτλο "  I Am The Arsonist " (είμαι ο Εμπρηστής), γίνονται η "τραγουδιστική"  φωνή του εμπρηστή. Μέσα από την καταιγιστική μουσική του είδους, τραγουδούν:


"Κάψε. Βενζίνη και φωτιά είναι ο τέλειος συνδυασμός.  Άναψέ το, Κάψ'το, Καίγοντας τον εθισμό μου. Θα δουν την φωτιά σου μέσα από τον σκοτεινό νυχτερινό ουρανό Ελπίζω του σπιτιού σου όταν φτάσω.Εάν υπάρχει πυρά στην μετά ζωή,Θα είμαι εκεί ξανά για να ανάψω το σπίρτο."
Ο ήρωας του  κομματιού, βγάζει το πάθος του μέσα από την αποτρόπαια πράξη του εμπρησμού, ήσυχος ότι η ικανοποίηση του θα μείνει ανεξιχνίαστη:
"Θα υποπτευτούν, αλλά ποτέ δεν θα αποδείξουν ότι ήμουν εκεί. Στη μοίρα μου, νιώθω την οργή της αδρεναλίνης."
Το τραγούδι βέβαια τελειώνει, αλλά το υπερβατικό της τέχνης δεν περιγράφει όλη την αλήθεια που επακολουθεί αυτού του   "ευαίσθητου εμπρηστή"