ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ :

Ένωση Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος

Ιστολόγιο με επικαιρότητα, ειδήσεις και νέα, πυροσβεστικού, περιβαντολογικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, από το διαδίκτυο και τον τύπο.







22/10/16

Ορθόδοξη ερμηνεία για τη Ζωή και το Θάνατο

Του Πυραγού  Λίβερη Χρήστου.
  Δημόσιος κατήγορος ΔΙ.Π.Υ. Αθηνών

Θεολόγος – Κατηχητής  





Πριν λίγες μέρες όλοι γίναμε μάρτυρες δύο απροσδόκητων θανάτων που πραγματικά πάγωσε την 

πυροσβεστική οικογένεια. Δύο εκλεκτοί συνάδελφοι, ο Πυροσβέστης Ευάγγελος Πάνου και ο Πυρονόμος Παπαφιλόπουλος Φώτιος έφυγαν από κοντά μας και ταξιδεύουν πια για την αιωνιότητα.

Θα ήθελα λοιπόν σε αυτό το άρθρο, να πούμε λίγα λόγια περί του μυστηρίου της ζωής και του θανάτου. 

Βασικές αρχές της Ορθόδοξης πίστης μας είναι ότι, η αρχή της βιολογικής ζωής βρίσκεται στο Θεό και ότι ο άνθρωπος έχει αρχή αλλά δεν έχει τέλος. Ναι αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, έτσι είναι!!! Ο Θεός είναι η όντως ζωή. Είναι αυτός πού μεταδίδει τη ζωή, που διακρίνεται σε επίγεια και πνευματική. Η ζωή είναι δημιουργία και δωρεά του Τριαδικού μας Θεού. Είναι ένα δάνειο του Θεού στον άνθρωπο. Ο Θεός είναι αυτοζωή, και αυτό σημαίνει ότι όλοι εμείς οφείλουμε τη ζωή μας και την ύπαρξή μας στο Θεό.

Ο Θεός όμως δεν είναι μόνο ζωοδότης και συντηρητής της ζωής αλλά είναι και αυτός που την ξαναπαίρνει. Γι’αυτό και η Εκκλησία μας απαγορεύει το φόνο και την αυτοκτονία, γιατί η ζωή ανήκει μόνο στο Θεό και πουθενά αλλού. 

Η μετάδοση τώρα της ζωής, δια της ανδρογυνικής ενότητας, είναι καρπός θείας ευλογίας και αποτελεί το μοναδικό αντίδοτο εναντίον του θανάτου. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η Εκκλησία μας, γι’αυτό φροντίζει να το διασφαλίζει με την μυστηριακή καθιέρωση του γάμου. Η νέα ζωή γεννιέται τη στιγμή που άνδρας και γυναίκα κορυφώνουν την αγαπητική τους συνάντηση, στο όνομα του Θεού, που είναι η αγάπη. Παύουν έτσι να είναι δύο αλλά ένα, όχι όμως μέσα από μια απλή ερωτική σχέση αλλά μέσα από την αγαπητική αυτοθυσία στο όνομα του Θεού που καρποφορεί την αγάπη.

Όσον αφορά τώρα το θάνατο θα λέγαμε ότι είναι ο μόνιμος συνοδός του ανθρώπου. Η πορεία του ανθρώπου προς το θάνατο αρχίζει από την σύληψή του. Ο καθένας μας παρακολουθεί το θάνατο των άλλων και προγεύεται το δικό του. Ο θάνατος γενικά βιώνεται ως μια δραματική και θλιβερή κατάσταση ή λόγο του αποχωρισμού προσφιλών προσώπων ή λόγο μιας βίαιης αναχώρησης από τη ζωή και τα υλικά αγαθά της αλλά και λόγο των μη φανερών και άγνωστων της πέρα του τάφου αιωνίου ζωής. 

Ο Θάνατος δεν είναι θείο δημιούργημα. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για την αφθαρσία και όχι για τον θάνατο. Αν κάποιος συνέβαλε σε αυτό είναι ο φθόνος του διαβόλου. Ο Μ. Αθανάσιος αναφέρει ότι<< ο θάνατος είναι ο κληρονόμος της παρακοής μας. Δεν σέβεται καμία ηλικία. Σε όλους απλώνει τα δίχτυα. Ο πόνος του θανάτου θα ήταν αβάστακτος, υπέρμετρα απαρηγόρητος και η θεραπεία του αδύνατη, αν δεν τον νικούσε ο Χριστός μας με το σταυρικό του θάνατο και δεν κατέστρεφε το βασίλειό του με την τριήμερη ταφή Του>>. Ο Χριστός είναι ο αμείλικτος εχθρός του θανάτου. Πολέμησε και θανάτωσε το θάνατο, και μόνο κοντά στο Χριστό εκπαιδευόμαστε κι εμείς πώς να σκοτώνουμε το θάνατο, πώς να σκοτώνουμε τα αμαρτωλά πάθη μας που προκαλούν τον πνευματικό μας θάνατο.

Για να περάσουμε τη γέφυρα που έστησε ο Κύριος και μας μεταφέρει από το θάνατο στην αληθινή αιώνιο ζωή δύο είναι τα διόδια, που οφείλουμε να καταβάλουμε. το ένα είναι η πίστη στον Ιησού Χριστό και στο σωτηριώδες έργο του σύμφωνα με το<< ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν>> και το άλλο είναι η αγάπη στους αδελφούς μας και σε όλους του ανθρώπους σύμφωνα με το << ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς· ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν μένει ἐν τῷ θανάτῳ>>. 

Αφού πιστεύουμε ότι ο Χριστός με το Σταυρό Του έδωσε καίριο πλήγμα κατά του θανάτου και με την Ανάστασή Του έδωσε την χαριστική βολή στο θάνατο, δεν φοβόμαστε πλέον το θάνατο γιατί βλέπουμε το θάνατο σαν το στιγμιαίο γεγονός που μας οδηγεί στην αιώνιο ζωή, στη Βασιλεία των Ουρανών. Αιωνία η μνήμη των αξιομακάριστων συναδέλφων μας!